Het tactische aspect van de voetballers verbeteren
we via wedstrijdvormen, meer bepaald via meerderheidssituaties.
Hierbij vestigt de trainer zich op een specifiek
onderwerp en tracht zo tactische elementen bij te brengen. (bv. open en
breed, afhaken van de spits, flankverandering, verdediging ...) Ook via
spelvormen en zelfs tijdens de opwarming wordt onbewust gewerkt aan het
tactisch vermogen van de spelers.
Een voorbeeld: Wedstrijdvorm 4 vs 2 (doel :
basisprincipes van de verdediging aanleren) De bal start bij de 4 aanvallers,
die trachten een doelpunt te scoren. Als de bal het speelveld verlaat, wordt
telkens opnieuw opgestart. Zo creëren we veel dezelfde situatie.
De trainer geeft vooraf snel enkele tips aan de
aanvallers, maar coacht vervolgens enkel de 2 verdedigers. Hij stuurt bij en
indien nodig, bevriest hij het spel (stop-helpmethode, waar de spelers zelf
hun fouten trachten te zoeken via interactie met de trainer). Zo worden
basiselementen als centraal verdedigen, snel druk zetten, rugdekking, remmen,
niet kruisen,... aangeleerd.
Deze tactische principe van verdediging is heel nuttig.
Het zit vervat bij zowel de kleinsten als de groten, zowel de verdedigers
als de aanvallers.